අහිමි සඳ....

බිම් මල් කැකුළක් සඳට හඬනවා,
සඳ නැ ඒ කඳුළැලි දුටුවේ...
පෙම් මල් පුදීන සිතක උපන් දුක,
ගල් උන සිතකට නෑ දැනුණේ...

ලං වෙන්ට බැරි  දුරක සිටන් ඔබ,
මගේ සිතට ඇය් අත වැනුවේ  ...
නොලැබෙන පැතුමන් දෝත දරාගෙන,
ඉකිලන්නටමය් මට සිතුනේ...

සඳ හැඬුවේ නෑ සඳටම පෙම් බැඳී,
බිම් මල පරවී ගිය දවසේ...
එලෙසින් දවසක මා මිය ඇදුනද,
කඳුළු රැඳෙනු නැත ඔබේ දෙනෙතේ...

...බැඳීම් ...

බැඳීම් හරියට .... වීදුරු වගෙය් ...එකතුවෙලා  තියෙනකන්
පැහැදිලිය්  .. ලස්සනය්..          
                      ඒත් ..
බිඳුන දවසට ..ආයේ  කවදාවත් එකතු කරන්න  බෑ ..
උත්සාහ කරලා  එකතු කලත්..අර ..ඉස්සර  වගේ...
දිලිසෙන්නේ .. ලස්සන වෙන්නේ .. නැ.